Meny
Velg seksjon Forside
Hovedadresse Sørstrandveien 38 4076 Vassøy Telefon: 51 85 92 92 Faks: 51 85 92 93 Send oss e-post
Postadresse Postboks 8069 Forus 4068 Stavanger
Redaktør: Ole Gabriel Ueland
Calendar
Title and navigation
Title and navigation
<<<oktober 2019><<
oktober 2019
mtotfls
30010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
28293031010203
04050607080910
Værvarsel fra yr.no, levert av NRK og Meteorologisk institutt
BlimE - Vassøy skole
BlimE 2015
BlimE 2016
BlimE 2017
BlimE 2018
Logg inn som lærer
Logg inn
Vassøy i gamle dager

17.mai 2011 var det Turid Trondsen som holdt tale for dagen i skolegården. Temaet var "Vassøy i gamledager". Vi har vært så heldige å få publisere talen i sin helhet her på hjemmesiden vår. Det er interessant lesning både for små og store å lese om hvordan det var på øya før i tida. Her er talen i sin helhet:

"Gratulerer med dagen både små og store!

Siden eg e ein gammale Vassøybu, blei eg spurt om å fortelle litt om kordan det va på Vassøy i gamle dager.

Før i tidå reiste me te byen for å feira 17. mai. Me gjekk ikkje i tog. Stod der og så på. Det va møje fint, men svært lide kjende folk. Eg og venninnene min syntes det va kjekt å gå på tivoli. Itte någen timer hadde me brukt opp adle pengene våre på å kjøra radiobiler. Då va det bare å ta ferjå heim. Me så ikkje hadde far på ferjå, garderte oss alltid, så me betalte begge veier når me reiste te byen, for då va me sikre på å komma heim igjen.

I 1973 fekk me nye skule. Januar 1974 starta Leif Måsvær aspirantkurs, så nå skulle det ble 17.mai-feiring med korps heima på øynå. Kjybte någen gamle, grønne uniformer fra Lura på Sandnes. Syntes di va flotte! Så på et halvt år va det korps, og då blei det tog. Bag gjekk alt så konne kryba og gå pluss ein store lastebil og traktor med hengar fodle av ongar, korpsstyret, husmorlaget, idrettslaget, bådforeningen, speider, misjonsforening osv. Det blei ein nye verden, og adle syntes det va heilt topp å sleppa å reisa te byen.

I mi tid gjekk me på skulen i den gamle barnehagen. Me gjekk aenkver dag. 1.,2. og 3. klasse(8) gjekk samen – det va småskulen. Storskulen va 4., 5., 6. og 7. klasse (20). I 6. klasse reiste me te Roaldsøy og hadde kogekjykken, og så reiste me te Hundvåg og hadde engelsk. Det va ein liden skulebåd som førte elevane fra de indre øyane for de gjekk på Roaldsøy. Så fekk me vera med der. Heim igjen måtte me ta ferjå.

Når me va ferdige med Vassøy skule reiste me te byen for videre uddanning. Når me kom te byen så va det ikkje mange så visste kor Vassøy va.

Det va alltid julatrefest. Det va mad på bedehuset. Rundstykker med ost og servelat + julabrød te de voksne. Me ongane fekk ein påse med någe oppi, deriblant ein ess + ein flaske brus. Ittepå gjekk me te den gamle skulen, og der va det gang rundt julatre. Den gamle skulen va ikkje så store. Det va ett klasserom, sløydsal, kartrom og ein store gang. Så va det udedo. Inne va det ein store ovn så me fyrte i når det blei for kaldt. Me måtte alltid stilla fint opp på gangen før me gjekk inn. Leraren hadde grå frakk med belte (heilt lige Trond Viggo sin) Me måtte stilla opp med pulten og synga et salmevers kver morgen.

Før i gamle dager  det ca 12 små løer. Det va le og mange stabbesteiner langs veien. Det va viktig å lukka leå når me gjekk gjønå, så ikkje dyrå gjekk øve på aen mann sin eiendom.

De va ikkje mange lysstolper på veien. I de der va, va det vanlige lysperer, så det va veldig mørkt. Det va Paul så hadde ansvaret for å skifta perer. Det va ingen så brøyta veien. Me lekte i store snøfenner midt i veien, for det va ikkje biler. Ein gang va det så glatt at me gjekk på skøyter midt på veien. Me hadde akebakke i kaibakken. Det va om å gjørr å komma lengst ud på kaien. Det va jo de så rant så langt at rattkjelken datt udfor, og den eller de så satt oppå, hang i fendrane. Me hadde og tog med sparkane. Det gjekk hardt for seg med brudd både i armar og bein.

Skøyteis hadde me på Johanneskjødnå (sør med Seiavigå) Det va ongane så lagte demning. Någen ganger blei det så møje vatn at demningen sprakk og vatnet rant inn i kjellaren te Thomas. Han budde nærmast, så det va ikkje så kjekt. Isen va kjempestore, med ein store ishockeybane. Det va helst de store guttane så bestemte, med hjallisluer og lengdeløpere. De så hadde skøyter med reimer, fekk hjelp av någen te å strama reimane. Så det va ikkje møje liv i tednå når me hadde hatt de på ein stund.

Om kvelden holdt me leger. Som regel va det måneskinn. Så det e mange minner derfra.

Det va mange basarer på den tiå. Då va me ongane ude og sprang og holdt Vi ror og vi seiler – ein kjekke leg så adle konne vera med på. I nabohuset til bedehuset blei det nesten alltid solgt epler og perer når det va basar, så møje av pengene me sko kjøba lodd for, gjekk der.

Det va to butikkaer. Ein nord og ein sør.

Det va to store regefabrikker + ein liden. Mange regetrålare og mange småfiskere. Mange av oss ongane jobde på fabrikkane i ferien. Me blei veldig raske å rensa reger og tjente godt med penger.

Husmorlaget starta barneparkering i 1974 i den gamle skulen. Kommunal barnehage blei det i 1981.

Det va ikkje trær på austsidå. Kvert år va adle ongane i storskulen ude og planta gran og furu. Det e vel de så har vokst opp nå. Før va det kyr så spiste opp all vegetasjonen.

Det va follt av mågereir. Ein gang gjekk me og telte reir. Det va lett å finna mange hundre, men me rørte aldri eggå. Vibereir og viber va det og mange av ved Torvmyrå. Det va ikkje rådyr og flått, så det har komt i de seinare årå. Men det va møje padder  - fodle veien om kveldane. Så kom det pinnsvin, då forsvant paddene.

Det va alltd finare somre før i tidå synes me. Me bada heile dagane. Fekk ikkje sjangs te å tørka. Det va mær småstrender. Nå e det brygger øvealt. Me bada møje i Sandvigå. Der har det alltid vært fine sandbunn. Me va og møje i Seiavigå. Eg huske at det va ein store store stein der som såg ud som ein solseng. Den ville adle ligga på. Me bada og møje med kaien. Me trodde ikkje det va någen så paste på osser, men når me hylte for møje, kom alltid farfar fram fra sjøhuset. Han satt og bøtte garn. «Det e vel og bra at dåkkår bade, men e det nødvendigt å hyla så møje?» Det satt nok mange andre bestefedre og omkring og fulgte med – me så trodde  ingen såg itte oss.

Det va alltid møje folke så kom på besøg te øynå om sommaren, og det va jo spennanes. Møje kjekke og fine både jenter og gutter.

Sankthansbål hadde me på Skogafjedlet. Det sko vera på den høgaste toppen. Då va det ein gjeng av de litt større ongane så rodde og samla strandrak langs sjøen, og så bar de det opp på fjedlet. Någen andre samla ved langs veien og bar det opp der lerarboligen va (rett opp av den nye barnehagen) Me syntes Skogafjedlet va kjempehøgt, men i dag e det jo bare ein liden homp. Det e vel pga adle de høge trenå. På Skogafjellsmarkå va det fodballbane, og der va det mange kjekke gutter.

Før bilferjå kom, måtte me leia skjøtta eller lekter for å få ting heim. Når någen bygde hus, kom heile huset på ein gang, så det va litt av et sled å få alt te byggeplassen. Grunnmur blei laga av blokker. Alt så sko støybas, måtte blandas med hånd, eller reia.

Bilferjå kom i 1972.  Då hadde me bilferja ein gang om dagen to ganger i vegå, og då blei det et nytt liv. Før den tidå kjørte me på slisker ombord på Hundvåg 1 så tog ein liden bil. Hundvåg 1 har ein kjekke lyd, så hvis dåkkår hørre ein donkelyd, så e det den så e ude og går. Ei dama så jobde på Stavanger preserving sa alltid: «Nå e eg komt om bord, rist meg hjem!»

Siste ferjå på lørdagskvelden gjekk kl. ett fra byen, men me reiste te byen i sjutidå, ikkje sånn så i dag. Nå e det follt av ongdommer så reise i halv 12-12tidå. Me hadde ikkje någen nattfløtt. Hadde ikkje telefon eingang.  Det hendte folk blei for seine. Då tog de ferjå te Buøy og gjekk øve heile Buøy og Hundvåg og lånt ein robåd, men rodd an alltid tebars dagen itte.

Hurtigbådane Vassøy og Roaldsøy kom i 1975. Før den tid hadde med Gamle øyane, Øybuen, Hundvåg 1 og gamle Ragnar. De gamle sa alltid at Ragnar va full av sement. Komme det ei store bølga, går den rett te bånns, sa de, men heldigvis gjekk det bra.

Det blei lokalt brannvesen på 1960-talet, og brannstasjon i 1987.

Vannledning kom i 1967. Før den tid va det brønner eller tag, og kommavatn.

Strøm fekk me ca. 1929.

Båshenting fekk me i 1975. Før den tid brant me det. Det va og møje så gjekk på sjøen, så det va ganske møje rod ronnt omkring.

I 1980 – 81 blei det bygd bedehus, fodballbane og akebakke på dugnad. Lysmaster blei satt opp. Det blei satt opp lister på kem så sko gjørr ka. På banen blei det sprengd ud 5 – 10 000 kubikk med stein. Me damene sprang med mad på lørdagene. Då hadde adle pause samen på bedehuset. Når banen åpna, spanderte kommunen fest på heile øynås befolkning. Då va det ein gjeng så lagte smørbrød, og någen bakte kager. Det va Thomasgård som åpna den. Han va politikar fra Høyre. Kommunen betalte ingrediensane. På bedehuset va det åpning av biskop Sigurd Lunde. Hindal og Offerdal va og med. Der va det sama opplegg med smørbrød og kager.

Før de fekk bro te de andre øyane, gjekk ferjå innom adle. Någen ruter gjekk først te Prestakaien, Galeivågen på Hundvåg, så Steinsøy, Bjørnøy, Roaldsøy, Ormøy, så te Vassøy, og så videre te de indre øyane. Det tog ca ein time, som dåkkår forstår e det store framskritt for oss så har bodd her bårte i adle år.

Eg syns det e veldig kjekt med adle dåkkår nye så flytte bårt – kjekt med nye fjes!

Så får eg sei så han Kalvig så alltid hadde kåseri på radioen: «Takk for at dere ville høre på meg!»

Ha en fin dag!"